.::.... روزنما ....::.

مقاله‌ي زير، نوشتاري بسيار گويا و شيوا از روان‌شاد دكتر محمود حسابي - دانشمند بزرگ و فقيد ايراني - است (مندرج در ماه‌نامه‌ي «طلايه»، مهر و آبان 1374، ص 11-7) كه توانايي و قدرت بالا و برتر زبان پارسي را در واژه‌سازي، در مقايسه با بسياري ديگر از زبان‌‌هاي جهان، با شرح و بياني علمي و روش‌مند، به نمايش مي‌گذارد و به دشمنان فرهنگ و هويت اصيل ايراني، پاسخي كوبنده و درهم‌شكننده مي‌دهد.

حسینقلی خان پسر بزرگ جعفرقلی خان ِ زراسوند و بی بی شاه پسند در حدود ِ 1199ش. / 1820م. در چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد.

جعفرقلی خان ِ زراسوند در سال 1215ش. / 1836 م. در جنگ با جعفرقلی خان ِ بهداروند کشته شد. بدین ترتیب سرپرستی حسینقلی خان و برادرانش (دو برادر تنی به نام های امام قلی و مصطفی قلی و یک برادر ناتنی به نام رضا قلی) را عمویشان کلبعلی خان برعهده گرفت.

از خون جوانان وطن لاله دميده
از ماتم سرو قدشان سرو خميده
در سايه گل، بلبل ازين غصه خزيده
گل نيز چو من در غمشان جامه دريده
چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ!
سر كين دارى اى چرخ!
نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!
از اشك همه روى زمين زير و زبر كن
مشتى گرت از خاك وطن هست به سر كن
غيرت كن و انديشه ايام بتر كن
اندر جلو تير عدو سينه سپر كن
چه كج رفتارى اى چرخ! چه بد كردارى اى چرخ!
سر كين دارى اى چرخ!
نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!
از دست عدو ناله من از سردرد است
انديشه هر آن كس كند از مرگ نه مرد است
جانبازى عشاق نه چون بازى نرد است
مردى اگرت هست كنون وقت نبرد است
چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ!
سر كين دارچرخ!
ى اى نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!

عارف قزوينی

رمز نخست :

« نماد انسان كامل »

در وجود انسان پنج چيز پنهان است و چهارمي بئوذ Bauzo به معني « بو» است و اين بو كه از هر انساني به مشام ميرسد چگونگي نير و هاي نهاني او را بيان مي كند اگر ان نيروهاي اهورايي باشد بوي برخاسته از او چنان دلنشين است كه گويي نسيم خلد آن را از گلهاي بهشت به همراه است و اگر اهريمني باشد قطعاً دل آزار خواهد بود . انسان وقتي به تكامل دست يافت معمولاً پير شده است. ولي حتي بوي كلام او هم زيبا و دل نشين است و ميتوان وجود فر ايزدي در و جود آن پير احساس كرد . مجموع اين حالات «زيبايي» نام دارد و انسان در برابر زيبايي كه برترين نماد آن «پير» است احساس محبت و احترام مي كند و شناخت مفهوم زيباي او را ياري مي كند كه خود نيز به مقام پيري برسد و زيبايي در مفهوم مطلق ان « خالق هنر » است تعريف امروزين زيبايي اين است : « زيبايي عبارت است از تجلي روح در جسم يا فكر در ماده يا به عبارتي كلي تر زندگي وسيع و آزاد و منظم كه در شكلي محسوس تجلي پيدا كند .